Boleh ke?

Saya piih untuk lupakan segala kenangan pahit manis perjalanan hidup saya.
Yg manis pun dah jadi tidak lagi bergula untuk di kenang.
Yg pahit tu almaklum lah memang sepahit jadam atau lebih pahit lagi.
Biarlah saya mulakan catatan kenangan baru dari helaan nafas yg terkini.
Yang semalam tu biar ghaib terus dari minda dan jangan ada sekuman pun
yang melekat di dinding hati
Boleh ke?
Mampu ke buat macam tu?
Sebenar nya yg sering buat saya menangis bukan lah kerana takut untuk melangkah ke depan,
tapi
bila saya terkenang sejarah silam, hati tidak pernah gagal untuk pecah bertaburan
Luluh.
Hancur
Pedih
Tak sanggup dah saya duk ulang luka.
Maka biarkan saya cuba lupa.
Boleh ke lupa ni?
Boleh ke?